استان گلستان

گلستان با مساحتی بالغ بر 20367 کیلومتر مربع از استان‌های شمالی ایران به مرکزیت شهر گرگان است. این استان بخشی از استان مازندران بوده که درسال 1376 به استانی مستقل تبدیل می گردد. گلستان با استان های مازندران، سمنان، خراسان رضوی و خراسان شمالی همسایگی دارد.

گلستان بزرگترین زیستگاه گونه های جانوری ایران است. آب و هوای معتدل جلگه ای و کوهستانی دارد.

جمعیت استان گلستان طبق سرشماری سال 1395، 1868819 نفر برآورد شد که 60 درصد جمعیت آن شهرنشین و بقیه روستانشین هستند. همچنین 40 درصد جمعیت این استان را مسلمانان اهل تسنن تشکیل می دهند. اقوام ترکمن، مازندرانی، بلوچ، ترک، کرد و قزاق در استان گلستان زندگی می کنند.

در دوران باستان گلستان بخشی از ایالت گرگان بوده که قدیمی ترین پیشینه سکونت در آن به 7 هزار سال پیش می رسد. ازگلستان در کتیبه بیستون به نام ورگانه و گورکان نام برده شده، ورگ در زبان طبری به معنای گرگ است.

طبق داستان ها در محل استان گلستان فعلی، شهر باستانی  استرآباد، استر به معنی ستاره، به دستور خشایارشاه به یادبود همسر یهودی اش ساخته شده بود که تا سال 1316 به همین نام خوانده می شد. در متون تاریخی یونانی از این منطقه به نام هیرکانی یاد می شود و همواره از مناطق مورد توجه اشکانیان و ساسانیان بوده که در آن اقدام به ساخت بناهای فراوانی کردند.