گردشگری ادبی استان گیلان

منطقه شمال کشور، به واسطه آب‌وهوای بارانی و طبیعت شگفت‌انگیزش، ناخودآگاه عامل رشد و اعتلای طبع شعری و احساسات خفته شاعران می‌گردد. با نگاه به آثار ادبی این منطقه، ادبیاتی سرشار از احساسات لطیف انسانی و عاشقانه خودنمایی می­کند.

ادبیات گیلکی، از خانواده زبان‌های ایرانی گروه شمال غربی ایران و از زبان‌های حاشیه دریای خزر است. در این نوع ادبیات، سه گونه شعر: ترانه، شعر تکیه‌ای- هجایی و شعر عروضی وجود دارد. هسا، سبکی جدید از شعر گیلکی است که در سال‌های ابتدایی دهه هفتاد پایه‌ریزی گردید. این سبک، به نوعی شعر کوتاه گفته می‌شود که عمدتاً با مضامین حالات درونی، ایجاز همراه با انسان‌گرایی و… سروده می‌شود. شاعران این سبک، معتقدند که هسا، سبکی مستقل است که مرزبندی‌هایی را با هایکو (شعر کوتاه ژاپنی) نیز دارد.

شعر گیلکی پس از دوران مشروطه، به علت ارتباط مستقیم هنرمندان با مردم، وارد دوران جدیدی شد و محتوای آن تحت تأثیر آسیب‌ها و اندیشه‌های اجتماعی مردم آن زمان قرار گرفت. گاهی در مضمون اشعار، شعارزدگی مشهود بود، اما به طورکلی، شعر گیلکی در این دوران دوباره متولد شد.

آرامگاه دکتر محمدمعین

این ادیب گرانقدر بنا به خواست خود در زادگاهش و در مقبره خانوادگی‌شان در آستانه اشرفیه به خاک سپرده شد؛ که این درخواست به دلیل علاقه وی به علامه شیخ حسینی وحید شکل گرفت. در حیاط آرامگاه درختان چنار، صنوبر، یوکا، شمشاد و فواره آب و نیمکت و فضای سبز وجود دارد.

موزه میراث روستایی گیلان

این جاذبه گردشگری اولین موزه فضای باز ایران و بزرگترین در خاورمیانه می‌باشد. در این مکان می‌توان تصاویری زنده و واقعی از زندگی روستایی، معماری، آداب و رسوم و هنرهای بومی را مشاهده کرد. اینگونه موزه‌ها مانع فاصله عمیق میان نسل‌ها خواهند شد.

در این مکان همچنین تندیس‌هایی درجهت معرفی مشاهیر استان گیلان نیز  قرارداده شده است. مشاهیری چون استاد معین، کیومرث صابری فومنی (گل آقا)، هوشنگ ابتهاج (سایه) و….

Previous
Next